Nieklasyfikowanie ucznia jest jedną z ważniejszych decyzji jakie mogą być podjęte w roku szkolnym. Obawy przed wystąpieniem takiej sytuacji dotyczą zarówno uczniów zagrożonych oceną niedostateczną, lecz także nauczycieli.

Pojawia się bowiem pytanie “Kiedy nie klasyfikujemy ucznia z przedmiotu?”.

Podstawą prawną nieklasyfikowania ucznia jest art. 44k ust. 1 ustawy o systemie oświaty. Przepis ten stanowi “Uczeń może nie być klasyfikowany z jednego, kilku albo wszystkich zajęć edukacyjnych, jeżeli brak jest zajęciach przekraczającej połowę czasu przeznaczonego na te zajęcia w okresie, za który przeprowadzana jest klasyfikacja.”.

Z literalnego brzmienia przepisu wynikają trzy przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie: 

a) Brak podstaw do ustalenia oceny klasyfikacyjnej, 

b) Nieobecność przekraczająca 50% czasu przeznaczonego na dane zajęcia 

c) Związek przyczynowy, czyli brak podstaw do ustalenia oceny musi wynikać z tej nieobecności.

Kluczowe znaczenie ma użyte w przepisie sformułowanie „z powodu”. Nie jest ono przypadkowe. Oznacza ono, że sama frekwencja poniżej 50% i brak podstaw do ustalenia oceny nie wystarczają do nieklasyfikowania ucznia. Konieczne jest wykazanie, że to właśnie ta nieobecność uniemożliwiła ustalenie oceny. Nieklasyfikowanie nie jest więc konsekwencją „automatyczną”, lecz sytuacją wyjątkową, wymagającą łącznego spełnienia wszystkich przesłanek ustawowych.

Ze względu na równe możliwe interpretacje tego przepisu, należy wyszczególnić pięć możliwych scenariuszy, które są kombinacją wskazanych czynników (a, b, c)

1) Brak podstaw do ustalenia oceny + frekwencja poniżej 50% + brak podstaw wynika z tej frekwencji = Uczeń może być nieklasyfikowany.

2) Brak podstaw do ustalenia oceny + frekwencja poniżej 50% + brak podstaw nie wynika z nieobecności = Uczeń nie może być nieklasyfikowany.

3) Brak podstaw do ustalenia oceny + frekwencja równa lub wyższa niż 50% = Uczeń musi być klasyfikowany.

4) Są podstawy do ustalenia oceny + frekwencja poniżej 50% = Uczeń musi być klasyfikowany.

5) Są podstawy do ustalenia oceny + frekwencja równa lub wyższa niż 50% = Uczeń musi być klasyfikowany.

Należy zwrócić szczególną uwagę na to, że przepis posługuje się sformułowaniem „Uczeń może nie być klasyfikowany…”. Oznacza to, że nawet gdy wszystkie przesłanki są spełnione, przepis tworzy możliwość, a nie obowiązek nieklasyfikowania. W praktyce można wtedy nieklasyfikować ucznia, ale można również ustalić ocenę, jeśli nauczyciel uzna, że posiada wystarczające podstawy.

Jeżeli w twojej szkole dochodzi do naruszeń, możesz skontaktować się z nami i uzyskać pomoc. 

Napisz na twojeprawa@variaposnania.pl i prześlij wszystkie najważniejsze informacje, włącznie z nazwą i adresem szkoły. Pomagamy za darmo i anonimowo, w całej Polsce! Interwencję podejmujemy dopiero po uzyskaniu Twojej zgody. Twoje dane osobowe są bezpieczne, pozostaniemy też w kontakcie z Tobą przez cały czas trwania interwencji.